Beyazkuşak`ta Merhaba

Beyaz kuşak sitesini keyif ile takip ediyordum ki değerli abim büyük üstat Muzaffer Ilıcak İle üç yıldır, DUMESF de birlikte olarak kendisinin başarılı faaliyetlerinde destek olmaya çalışıyorum. Benim de Beyaz kuşak için  yazılar yazmamı İstemesi  üzerine naçizane diğer tüm yazı yazan hocalarım kadar başarılı olmasam da  bugünden itibaren sizlerleyim…

MELEK YÜZLÜLER…

 Bu ilk yazımı toplum da farkındalığı arttırması düşüncesi ile Down sendromlu çocuklarımız için yazıyorum. Dört yıl evvel bu çocuklarımız ile bir arada olma ve onları yakından tanımak fırsatı buldum. Bu bir projeydi. Samsun, Spor, Eğitim ve Tanıtma Vakfı (Sam-Sev) tarafından hazırlanan ve Orta Karadeniz Kalkınma Ajansı’nın (OKA) “Dezavantajlı Gruplara Yönelik Sosyal İçerme Mali Destek Programı” kapsamında desteklenen “(JUDOWN)-Down Sendromlu Çocukların Judo Eğitimi İle Rehabilitasyonu” adlı proje 21 Mayıs 2013 tarihinde imzalanan sözleşme ile Türkiye’de ilk defa uygulanmaya başladı. 

       Önce bu çocuklarımızın genel yapısını tanıyalım. “Down Sendromu (DS), bir hastalık değil genetik bir farklılık, bir kromozom anomalisidir. En basit anlatımı ile sıradan bir insan vücudunda bulunan kromozom sayısı 46 iken DS`lu bireylerde bu sayı üç adet 21. kromozom olması nedeniyle 47 olmaktadır. Down sendromu tedavi edilmesi gereken bir hastalık değil, genetik bir farklılıktır. Hücre bölünmesi sırasında yanlış bölünme sonucu 21. Kromozom çiftinde fazladan bir kromozom yer alması ile meydana gelir. Dünya çapında altı milyon, ülkemiz de 70 bin Down sendromlu kişi olduğu tahmin edilmektedir

  Yaklaşık dört yıl önce  Samsun’da başarı ile uygulanan Projemiz de 10 kız, 20 erkek olmak üzere 30 Down sendromlu arkadaşla başladık.. Zorlukları var mı? Zorlukları çoktu. Çünkü biz ilk defa olduğu için bilmediğimiz bir hedef kitle ile beraber olduk. Down sendromu nedir, nasıl davranır, duyguları nasıl geçiş yapar bunların hiçbirini bilmeden biz bu projeye hazırlandık. Zaman içerisinde bu arkadaşların huylarını, tepkilerini, onları nasıl yönlendirebileceğimizi, onlara nasıl davranmamız gerektiğini öğrendik. Çocuklar yeri geldiğinde anlık tepkiler verebiliyorlar. Anlık sevinç veya üzüntü gösterebiliyorlar. Hedef kitlemiz sadece, Down sendromluları judo ya hazırlamak  olmadığı için kısıtlı zaman içinde sonuç almak istedik. Fakat isterdim ki Türkiye de ilk kez yapılmış bu projenin devamı gelsin. Birkaç eğitici arkadaşımız ilgilendi ve küçük çapta uğraştılar.  Ama Spor Bakanlığı veya Aile Bakanlığı’nın bu proje çıktılarını doğru değerlendirerek sürdürülebilir hale getirilmesini isterdik. Bu herhangi bir STK ile senelerce sürdürülebilecek bir organizasyon değil. Çünkü giderleri çok. Burada ortaya koyduğumuz bir veri elde ettik.  Down sendromlu çocuklar judo ile rehabilite edilebiliyor. Judonun özelliği; hem zihinsel hem fiziksel kuvvetlere etkisi olan bir spor olmasıdır. Bu çocuklara da bu yönde etkisi olduğu için değişimi görmek zor değil. Konuşmaları değişti, davranışları değişti, disipline girdiler. Özellikle kas güçlerinde gelişme oldu. Hareket kabiliyetleri çok azdı, arttı. İlk geldiklerinde daha sakin ve sessizdiler ,Konuşmayanlar  vardı. İletişime açık değildiler. Sorularımıza cevap alamıyorduk. Fakat bütün bu olumlu değişimleri gördük. 19 Mayıs Üniversitesi psikiyatri hekimleri bize bu yönde olumlu bir raporlar verdiler. Bu çalışma sonuçları  ilgili bakanlıklar ile paylaşıldı.. Türkiye’nin her tarafında uygulanabilir hale gelmesini beklerdim.

      Bu projenin devamında O dönem Samsunda yapılan büyük bir organizasyon olan Granprix  judo şampiyonasında gösteri yapmaları için onları hazırladık. Çok sevinçli ve mutlu oldular. Maalesef o dönem ki federasyon yöneticilerinin bu gösteriyi programdan çıkarmaları üzerine ,çok üzüldüler Sadece onlar için değil, Dünya da belki evinden bile çıkamayan arkadaşlarına bir ışık olacaktı ,bu gösterileri….Biz de bu aktiviteyi Samsun büyük şehir belediyesinin tahsisi ettiği bir salon da izleyicilere ve ailelerine sergiledik. Çok mutlu oldular.

Sadettin EKİNCİ

Öğr. Gör.

18 Mart Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi