Judo portreleri: Emin Sebük `Köşk Emin` 2

Judocunun Ölümü

 

İyi ki yaşıyoruz. Ya yaşamamış olsaydık ne olurdu? Tanır mıydık birbirimizi  judo camiası içinde? Görür müydük iyilikleri, kötülükleri judo camiası içinde? Tadar mıydık Köşk Emin`in efsanevi öykülerini? İyi ki yaşıyoruz. Yaşamak bir anlamdır judo camiası içinde. Yaşamak  bir ayrıcalıktır  Köşk Emin`i  bildikçe,

 

Öykü bu ya. Bir gün köşk Emin arkadaşları ile birlikte  Eyüp`e gider. Başlarlar içmeye .Bir büyük, iki büyük, dört büyük , beş büyük. (Not: O hiç içmezdi, içkiye  de haram  derdi) Köşk Emin ansızın ayağa kalkar, başlar hızlıca Pendik`e doğru yol almaya.. Pendik denizinde bir balina var. Köşk Emin Pendik`e gelince hemen bir caminin minaresine çıkar ve şöyle seslenir. ``Sevgili Pendikliler. Lütfen panik yapmayın. Emin abiniz geldi`` Ardından camiden çıkarak ,balıklama denize atlar ve  balinaya doğru yüzmeye başlar.  Öyle yüzüyordu ki  sanki koltuk altlarından  motor sesleri çıkıyordu. Köşk Emin   yüzerken, ansızın kafasını kaldırır. Balinaya bodoslama girecek iken, tornistan yapar.

 

Sohbetlerimiz de judokaların korkusuz olması gerektiğini söylerdik. O  korkuyu yenmek için, bir gün judo elbiselerini giyerek, gece yarısı mezarlığa gider Gece karanlıkta mezarlıktan bir adam geçerken. onu görür. Hortlak sanarak bayılıp yere düşer. Köşk Emin onu tokatla ayıltır. O öldüm öte dünyadayım düşüncesiyle tekrar bayılır.

 

Bir gün kendisi  iskelede, arkadaşı vapurda konuşuyorlar. Köşk Emin`in eli arkadaşının elinde. Kaptan şöyle  bağırıyor. `` Emin Bey, Emin Bey. Arkadaşınızın  elini lütfen bırakınız, gemi gücünüzden hareket edemiyor.

 

Köşk Emin judo kültürümüzde  insani  etkinliğinin  öykülerini oluşturmuştur.  

 

Anısı önünde tekrar saygı ile eğiliyorum. 

 

Dr. Zihni Papak