ÇANAKKALE GEÇİLMEZ

 

PAPAKÇI TİYATRO GURUBUNDAN BİR ANLATI

 

Ey Conkbayırı, ey deniz. Sessiz tepeler, kutsal anıtlar, görkemli gömütler. Tanık gösterdiğim sizlersiniz.  Belki uzaktan ziyaretinize gelen bu adamın donuk bakışları gizli bir korkuyla üzerinize çevrilirken, biraz tedirginsiniz.

 

Oysa uzaktan gelen bu adam, sizin gizemli suskun seyrinize dalmakta, evrensel duyguların sonsuz hazzını yaşamaktadır. Siz size bakmayı bilen gözlere öyle tablolar izlettiniz ki...Siz sizi duyabilen kulaklara tüm dünya kıyıcılığa tutsak olmuş iken, insanlık onuru çıkarcı güçlerin ayakları altında ezilmiş iken, diller susturulmuş iken gerçekleri öyle haykırdınız ki... 

 

Ve siz dünyanın en uzak bölgelerinden gelen Anzaklı`nın kendisine yabancı topraklarda titreyen soğuk cesedini , Şehit Mehmet`in güneşlerce yakan ,sıcacık koynuna bir dost duyarlılığı ile öylesine yerleştiniz ki... Bu denli çetin bir savaş, bu denli kutsal bir barış, şimdiğe değin ne görüldü, ne de görülebilecek.Çünkü dünya tarihinde savaş nedeniyle birbirlerini öldürenler, hiç böylesine birbirlerine sarılıp sonsuzluk uykusuna birlikte dalmadılar..

 

 Ey genç insanları koyunlarına alıp, çirkinliklere gözlerini kapatan gömütler. Kim bilir insanlığın sizden alacağı ne dersler var..Siz bu görkemli görüşünüzle tüm emperyalist sömürücüleri korkudan titrettiniz. Ölüm kılıçlarını kınlarından sıyıranlara  ölüm yaptırımları uygulattınız.Yaşam düşü sona  erince, yaşam insan onuru ile taçlanmadıkca ne değeri var. Nefes almak vermek neye yarar

 

Ey Conkbayırı, ey deniz. Sessiz tepeler kutsal anıtlar , görkemli mezarlar. Ben uzaklardan ziyaretinize gelen adam, bugün sizin sessiz türkünüze konuğum. Yarın oğlum gelecek, öte gün torunum... Yarınlardan gelenler yanı başınızda sessizliğinize sığınıp oturacaklar. Çanakkale destanının öğüt verici anısını okuyacaklar. Ve Çanakkale`de vurulanlar bir daha asla vurulmayacaklar...

 

Dr.Zihni Papakçı